

.jpg)
به گزارش پایگاه خبری وزین پویا؛ علاوه بر راهکارهای کاهش مصرف، توسعه نیروگاههای تجدیدپذیر نیز میتواند نقش مهمی در تامین کمبود برق کشور و صنایع ایفا کند. وابستگی صرف به سوختهای فسیلی برای تولید برق، علاوه بر پیامدهای زیستمحیطی، از نظر امنیتی و اقتصادی نیز چالشهایی را به همراه دارد. منابع فسیلی، محدود و در معرض نوسانات قیمت در بازارهای جهانی هستند. از سوی دیگر، سوزاندن این سوختها، عامل اصلی انتشار گازهای گلخانهای و آلودگی هوا است.
نیروگاههای تجدیدپذیر، مانند نیروگاههای خورشیدی و بادی، از منابع انرژی پاک و تجدیدپذیر استفاده میکنند و هیچگونه آلودگی زیستمحیطی ایجاد نمیکنند. این منابع، انرژی خود را از خورشید، باد، آب، یا زمین گرمایی دریافت میکنند که این منابع، با گذشت زمان، تجدید شده و پایانناپذیر تلقی میشوند. بنابراین، توسعه این نیروگاهها، میتواند به کاهش وابستگی به سوختهای فسیلی و حفظ محیط زیست کمک کند.
از مزیت های استفاده از انرژیهای تجدیدپذیر در صنایع می توان به موارد زیر اشاره کرد. تامین برق پایدار و مطمئن، با توجه به نوسانات در تامین سوختهای فسیلی و همچنین نیاز به تعمیر و نگهداری نیروگاههای حرارتی، منابع تجدیدپذیر میتوانند به عنوان یک منبع جایگزین و قابل اتکا برای تامین برق صنایع، به ویژه در مناطقی که دسترسی به شبکه سراسری ضعیف است، عمل کنند. کاهش هزینههای تولید، هزینههای تولید برق از منابع تجدیدپذیر، به ویژه در بلندمدت، رو به کاهش است. با سرمایهگذاری در نیروگاههای خورشیدی یا بادی در محل صنایع ، صنایع میتوانند وابستگی خود به شبکه سراسری را کاهش داده و از نوسانات قیمت برق در شبکه در امان بمانند. این امر به ویژه با توجه به لزوم اصلاح قیمتگذاری برق، اهمیت بیشتری پیدا میکند.و پاسخگویی به مسئولیتهای اجتماعی و زیستمحیطی،استفاده از انرژیهای پاک، به صنایع کمک میکند تا الزامات زیستمحیطی را رعایت کرده و تصویر مثبتی از خود در جامعه ایجاد کنند.
استان زنجان، با توجه به موقعیت جغرافیایی و پتانسیلهای طبیعی خود، از ظرفیت بالایی برای تولید انرژیهای تجدیدپذیر برخوردار است. استان زنجان، به دلیل قرارگیری در مناطق بادخیز و همچنین دسترسی به تابش کافی نور خورشید، پتانسیل بالایی برای توسعه نیروگاههای بادی و خورشیدی دارد. این پتانسیل، فرصت مغتنمی برای سرمایهگذاری در بخش انرژیهای پاک و کمک به تامین نیازهای انرژی منطقه و کشور است.
در حال حاضر، یک نیروگاه تجدیدپذیر با ظرفیت بالای ۲ مگاوات در این استان در حال بهرهبرداری است. این نیروگاه، اولین گام عملی در جهت استفاده از ظرفیتهای منطقه در حوزه انرژیهای تجدیدپذیر بوده و نشاندهنده شروع یک حرکت رو به رشد است.
علاوه بر این، هفت نیروگاه با ظرفیت بالای 7مگاوات نیز در حال احداث هستند که ظرفیت کل آنها به ۵۷۵ مگاوات میرسد. این پروژههای در حال احداث، به سرعت در حال توسعه زیرساختهای تولید برق از منابع پاک در استان زنجان هستند. این افزایش ظرفیت، گامی مهم در جهت کاهش وابستگی به سوختهای فسیلی و تامین پایدار برق منطقه خواهد بود.
مدیرعامل شرکت برق منطقهای زنجان، با اشاره به وضعیت پروژههای انرژیهای تجدیدپذیر در استان زنجان گفت: ۲۸ نیروگاه خورشیدی با پروانه احداث به ظرفیت ۹۸.۵ مگاوات: این تعداد از پروژهها، مراحل اداری و اخذ مجوزهای لازم را طی کرده و آماده ورود به فاز اجرایی هستند. این حجم از پروژهها، نشاندهنده علاقه و سرمایهگذاری بخش خصوصی و دولتی در این حوزه است.
مهندس برهانی افزود: ۱۷ نیروگاه متقاضی احداث با ظرفیت ۶۴۰ مگاوات در استان وجود دارد ،این نیروگاهها در مرحله بررسی و اخذ مجوز قرار دارند و در صورت طی موفقیتآمیز مراحل اداری، به ظرفیت تولید انرژیهای تجدیدپذیر استان افزوده خواهند شد. این حجم بالا از تقاضا، گویای پتانسیل عظیم استان در این زمینه است.
وی اضافه کرد: ۵نیروگاه دارای قرارداد به ظرفیت ۶۱ مگاوات نیز قراردادهای لازم را با شرکت برق منطقهای منعقد کرده و مراحل اجرایی آنها در حال پیگیری است.
وی خاطرنشان کرد: یکی از پروژههای مهم در زمینه توسعه انرژیهای تجدیدپذیر در استان زنجان، احداث یک نیروگاه دولتی با ظرفیت ۵۰۰ مگاوات در منطقه خدابنده است. این پروژه، با توجه به مقیاس بزرگ خود، از اهمیت استراتژیک بالایی برخوردار است. با بهرهبرداری از این نیروگاه، ظرفیت تولید انرژیهای تجدیدپذیر در استان زنجان به میزان قابل توجهی افزایش خواهد یافت و میتواند نقش مهمی در تامین برق پایدار برای صنایع و مصارف خانگی ایفا کند. این پروژه، با استفاده از منابع مالی دولتی تامین میشود و انتظار میرود در یک سال و نیم آینده به بهرهبرداری برسد. این زمانبندی، نشاندهنده اولویتدهی دولت به توسعه انرژیهای تجدیدپذیر است.
مدیرعامل شرکت برق منطقهای زنجان گفت: در مجموع، وجود این تعداد نیروگاه خورشیدی در دست احداث و بهرهبرداری، نشاندهنده عزم جدی برای توسعه انرژیهای پاک در استان زنجان است که میتواند گامی مهم در جهت رفع کمبود برق و حمایت از صنایع منطقه باشد. این توسعه، نه تنها به پایداری شبکه برق استان کمک میکند، بلکه فرصتهای اقتصادی جدیدی را نیز برای منطقه فراهم میآورد.
در همین راستا، به گزارش پایگاه خبری صدای زنجان، یکی از اعضای هیئت علمی دانشگاه زنجان با اشاره به اهمیت نقش صنایع در حل معضل ناترازی برق، اظهار داشت: “صنایع را شاید بتوان بزرگترین بخش متاثر از آثار سوء ناترازی تولید و مصرف برق در ایران دانست.” این جمله، به درستی به عمق مشکل اشاره دارد. ناترازی برق، بیش از هر بخش دیگری، گریبانگیر صنایع است، چرا که فعالیتهای تولیدی به طور مداوم و در مقیاس وسیع به برق نیاز دارند و هرگونه اختلال در تامین آن، منجر به توقف خطوط تولید، از دست رفتن مواد اولیه، و خسارات اقتصادی هنگفت میشود.
این کارشناس دانشگاهی، ضمن استقبال از رویکردهای جدید دولت در این زمینه، تصریح کرد: “صدور بخشنامههای مربوط به ایجاد نیروگاههای خودتامین و تکالیف ادارات دولتی و صنایع بهترین تصمیمی بود که باید پیش از این اتخاذ میشد، اگر این بخشنامهها اجرایی شود به شخصه به تراز شدن شرایط موجود در حوزه برق امیدوار هستم.” این سخنان، بر اهمیت اقدامات حمایتی و قانونی دولت برای تشویق صنایع به سمت خوداتکایی در تامین برق و استفاده از منابع تجدیدپذیر تاکید دارد. بخشنامههایی که صنایع را موظف به تولید برق مورد نیاز خود میکنند (نیروگاههای خودتامین)، ابزار قدرتمندی برای کاهش فشار بر شبکه سراسری و همچنین مدیریت بهتر مصرف انرژی در سطح بنگاههای اقتصادی است. این دیدگاه، تاییدی بر اهمیت مشارکت صنایع در حل بحران انرژی و پتانسیل بالای رویکردهای خودتامین و استفاده از انرژیهای تجدیدپذیر در این بخش است.
از طرفی ، یکی از چالشهای اساسی در زمینه مدیریت مصرف برق در ایران، واقعی نبودن قیمت برق و دریافت هزینه پایین از مصرفکنندگان، به ویژه صنایع پرمصرف است. در بسیاری از کشورها، قیمت برق به گونهای تعیین میشود که هزینههای واقعی تولید، انتقال، و توزیع برق، به علاوه بخش قابل توجهی از هزینههای زیستمحیطی و اجتماعی ناشی از تولید برق از سوختهای فسیلی، را منعکس کند. این موضوع، به عنوان یک سیگنال قیمتی عمل کرده و مصرفکنندگان را به سمت بهینهسازی مصرف و استفاده از فناوریهای کممصرف سوق میدهد.
در ایران، قیمت برق، به خصوص برای بخش صنعت، به طور سنتی پایینتر از هزینههای تمام شده تعیین شده است. این موضوع باعث میشود انگیزه کافی برای بهینهسازی مصرف و سرمایهگذاری در راهکارهای صرفهجویی انرژی در صنایع کاهش یابد. به عبارت دیگر، وقتی هزینه برق پایین باشد، صنایع تمایلی به صرف هزینه برای خرید تجهیزات کممصرف، اصلاح فرآیندها و یا احداث نیروگاههای خودتامین ندارند، چرا که بازگشت سرمایه (ROI) این اقدامات، طولانی و کمتر جذاب به نظر میرسد. در واقع، یارانههای پنهان در قیمتگذاری برق، موجب میشود مصرفکنندگان، به ویژه صنایع بزرگ، به مصرف بیرویه انرژی عادت کرده و ارزش واقعی آن را درک نکنند.
این در حالی است که اصلاح نظام قیمتگذاری برق و تعیین تعرفههای واقعی میتواند نقش مهمی در ایجاد انگیزه و تشویق صنایع به سمت مصرف بهینه و سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر ایفا کند. با واقعی شدن قیمت برق، صنایع ناگزیر خواهند بود تا هزینههای انرژی را در محاسبات اقتصادی خود لحاظ کرده و به دنبال راههایی برای کاهش آن باشند. این شامل سرمایهگذاری در تجهیزات پربازده، بهینهسازی فرآیندها، و استفاده از منابع انرژی تجدیدپذیر خواهد بود. این رویکرد، به ایجاد یک بازار رقابتیتر در حوزه انرژی و همچنین پایدارتر شدن مدل اقتصادی صنعت برق کمک خواهد کرد.
کاهش مصرف برق تنها بر عهده صنایع و دولت نیست، بلکه تک تک افراد جامعه نیز میتوانند با رعایت نکات سادهای، در کاهش مصرف برق و حفظ منابع انرژی کشور سهیم باشند. مصرف برق خانگی، بخش قابل توجهی از کل مصرف برق کشور را تشکیل میدهد و مدیریت صحیح آن، میتواند تاثیر بسزایی در کاهش فشار بر شبکه برق داشته باشد.
با خاموش کردن لامپهای اضافی، استفاده از وسایل برقی کممصرف، تنظیم دمای مناسب برای سیستمهای سرمایشی و گرمایشی، استفاده از نور طبیعی در طول روز،استفاده بهینه از لوازم خانگی ، جلوگیری از اتلاف انرژی در یخچال و فریزر، شارژ وسایل الکترونیکی، پس از شارژ کامل وسایل الکترونیکی مانند موبایل یا لپتاپ، آداپتور شارژر را از پریز برق بکشید، زیرا حتی در حالت عدم اتصال به دستگاه، مقداری انرژی مصرف میکند. این اقدامات ساده، در صورت رعایت توسط عموم مردم، میتواند مجموعاً تاثیر چشمگیری بر کاهش مصرف برق و کمک به حل بحران انرژی داشته باشد.
همراهی همگانی برای عبور از چالش انرژی
به طور خلاصه، کاهش مصرف برق در صنایع و توسعه انرژیهای تجدیدپذیر، دو راهکار اساسی برای مقابله با چالش ناترازی انرژی در کشور هستند. این دو رویکرد، مکمل یکدیگرند و اجرای هماهنگ آنها میتواند منجر به دستیابی به اهداف پایداری انرژی و توسعه اقتصادی کشور شود.
با اجرای راهکارهای صرفهجویی انرژی در صنایع، مانند بهینهسازی فرآیندها، استفاده از تجهیزات کممصرف، مدیریت هوشمند بار، و عایقکاری مناسب، میتوان شاهد کاهش قابل توجهی در میزان مصرف برق در این بخش بود. این اقدامات، علاوه بر کاهش هزینههای تولید برای صنایع، به حفظ منابع انرژی و کاهش فشار بر شبکه برق نیز کمک میکند.
توسعه انرژیهای تجدیدپذیر، به ویژه انرژی خورشیدی و بادی، نیز نقش حیاتی در تامین نیازهای رو به رشد کشور ایفا میکند. بهرهمندی از پتانسیلهای طبیعی مانند تابش خورشید و باد، میتواند وابستگی به سوختهای فسیلی را کاهش داده، آلودگی زیستمحیطی را به حداقل برساند، و منبعی پایدار و پاک برای تامین برق مورد نیاز صنایع و خانوارها فراهم آورد. سرمایهگذاری در این بخش، به ویژه با حمایت دولت و تسهیل فرآیندها، امری ضروری است.
اصلاح نظام قیمتگذاری برق و تعیین تعرفههای واقعی، یکی از بسترهای کلیدی برای ایجاد انگیزه در صنایع و عموم مردم برای صرفهجویی در مصرف انرژی است. این اقدام، با ایجاد سیگنالهای قیمتی صحیح، به هدایت سرمایهگذاریها به سمت فناوریهای کممصرف و تجدیدپذیر کمک شایانی خواهد کرد.
مشارکت فعال مردم در رعایت اصول صرفهجویی، هرچند در مقیاس خانگی، اما در مجموع، تاثیر قابل توجهی بر مدیریت کلان مصرف انرژی خواهد داشت. فرهنگسازی و آگاهیبخشی به عموم جامعه، بخشی جداییناپذیر از راه حل جامع چالش انرژی است.
عبور از چالش انرژی، نیازمند همراهی و همکاری همه بخشهای جامعه است. دولت با وضع سیاستهای حمایتی و نظارتی، صنایع با سرمایهگذاری در بهینهسازی و تولید انرژی تجدیدپذیر، و مردم با رعایت اصول صرفهجویی، همگی در این مسئولیت سهیم هستند. با همدلی و تلاش جمعی، میتوان گامهای مؤثری در جهت تضمین امنیت انرژی کشور و دستیابی به آیندهای پایدارتر برداشت.
صغری محمدی


